Onze druppel

We leven met zijn allen in een illusie. Een illusie dat we kunnen kopen wat we maar willen zonder daarvoor verantwoordelijkheid te dragen. De externe negatieve effecten zijn goed in verstoppertje spelen, omdat de wereld groot genoeg is. Maar wie kritisch kijkt, ziet al snel vele verborgen spelers om te ‘buten’.

Mijn aandacht werd hier opnieuw op gevestigd door de documentaire ‘The True Cost‘ (o.a. op Netflix te vinden). Het gaat over de gevolgen van onze focus op ‘fast fashion’ (meer en vaker kleding kopen), en het alsmaar minder betalen voor kleding bij de grote partijen zoals H&M, Zara en Primark.

Druppel op een bloedende plaat

Wij dragen met onze aankopen, iedere dag weer, bij aan een brakke kledingindustrie. Onze druppel belandt op een bloedende plaat. We veroorzaken ingestorte gebouwen in Bangladesh en belachelijke omstandigheden voor de werknemers. Overheden durven minimum loon / vereisten niet op te schroeven vanwege enorme druk vanuit de grote kledingcorporates. Zij durven hun druppel niet op de juiste plek te plaatsen. En dus moet het vanuit de consument komen. Vanuit mij. Vanuit jou.

Druppel op een gloeiende plaat

Het meest gehoorde argument wat mensen zichzelf zullen vertellen om ’s nachts goed te kunnen slapen is, ‘als ik het alleen doe, heeft het toch geen effect, want de rest van de wereld verandert toch niet’.

Het is makkelijk om een pessimist te zijn wanneer het je uitkomt. Maar je wilt toch in lijn leven met bepaalde waarden? En die waarden worden bepaald door je daden. Ondanks dat je weinig impact hebt als individu, ben jij uiteindelijk wel een tandwieltje in het huidige kledingsysteem. En als er maar genoeg verdwijnen, dan kan het omvallen en zal er zelfs op commerciële grondslag een ommekeer gemaakt moeten worden om de nieuwe consument te bedienen.  Want het kan anders.

Druppel op een bloeiende draad

Gelukkig zijn er allerlei alternatieven voor de bewuste consument. Initiatieven die geen fast, maar fair fashion ondersteunen. Zoals de webshop met eerlijke kleding van de vrouw van mijn schoonneef, Anna Sophie. Zij verkoopt o.a. het merk dat in de documentaire wordt uitgelicht, ‘People Tree‘.

Binnen de webshop zie je ook direct het verschil. Het is geen ouderwets prijzenparadijs. En dat kan even schrikken zijn. Want waar zijn de jurkes van 10 euro voor deze zomer?

Het prijzenparadijs hoort niet bij de bloeiende realiteit. De werkelijke kosten van een kledingstuk zijn nou eenmaal een stuk hoger wanneer je de arbeid uit de kledingindustrie goed wilt belonen. Dit zal in het begin even pijnlijk voelen bij de aankopen, maar het stimuleert tegelijkertijd ook een andere belangrijke beweging: niet meer kopen dan nodig is.

In plaats van zes nieuwe zomerjurkjes, koop je er nu één. Een jurkje die jouw druppel plaatst op een betere plek. Mensen vinden je niet minder aardig doordat je maar een nieuw jurkje hebt, en voor je zelfverzekerdheid heb je echt geen zes jurkjes nodig. Echt niet.

Ik werd in ieder geval geïnspireerd en heb besloten om geen goedkope V-hals shirtjes en aanverwanten meer te kopen. Tijd voor eerlijke kleding. Ik nodig je uit om ook de documentaire te bekijken en nog eens kritisch naar je eigen aankoopgedrag en de effecten ervan op de wereld te kijken. Tijd om te stoppen met verstoppertje. Tijd voor verantwoordelijkheid.

Jij als consument hebt iedere dag weer de keuze: plaats je jouw druppel op een bloedende plaat of een bloeiende draad?

Nieuwe inspiratie

Schrijf je in en ontvang maandelijks de laatste teksten en gedichten van de man zonder jas :-)