Levenskunst

Goed zijn in leven is een aardige uitdaging. Het is een kunst om er goed in te zijn. Een ambacht. En daarom vind ik het woord ”levenskunst” een mooi woord om eens verder over na te denken.

Al onze acties, en de resultaten ervan, berusten op een gegeven hoeveelheid vaardigheden. Ongeacht of we aan het timmeren, sporten, programmeren of leven zijn. Binnen tastbare velden zoals timmeren, vinden we dit logisch. Een timmerman die veel tijd slim en gericht besteedt aan zijn ambacht via een opleiding, eigen timmerprojecten, etc., is zeer waarschijnlijk beter in timmeren en de bijbehorende timmeruitdagingen dan een leek.

Maar hoe zit het dan met “leven”? Want we leven allemaal. Beheersen we dan allemaal dezelfde mate van levenskunst, naarmate onze leeftijd dicht bij elkaar ligt en we dezelfde hoeveelheid tijd hebben gehad om te leven? Ik denk het niet.

Leven is een eigen ambacht

Het verschil tussen mensen onderling ontstaat denk ik onder andere, door de hoeveelheid tijd die bewust geschonken wordt aan het leven zelf. Het leven wordt veelal onbewust gemultitasked met andere taken. Neem autorijden en leven. We kunnen bezig zijn met autorijden, in de file terecht komen en gefrustreerd achter het stuur zitten (= leven).

Onze primaire taak is het autorijden, en op de achtergrond geeft het gebrek aan levenskunst ons van katoen. We ervaren allerlei zinloze frustraties, omdat we onze gevoelens en patronen niet onder controle hebben. Ons leven voelt op dat moment van slechte kwaliteit. En we proberen het niet te verbeteren.

Ezels > mensen

We zijn minder dan ezels. Wij stoten talloze keren tegen dezelfde steen, vaak tot het einde der dagen. We schelden krampachtig dezelfde steen uit en klagen vervolgens over onze zere teen tegen de andere mensen. We zijn zo graag het slachtoffer.

We reflecteren niet op de oorzaak van de botsing met de steen. Als we leven als een kunst zouden zien, dan zouden we kijken hoe we het de volgende keer beter kunnen doen. Kijken naar de diverse factoren die impact hadden op de situatie en de controleerbare onderdelen bijsturen waar nodig. De rest is slechts de onveranderlijke situatie. Een gegeven, waarvan we het beste moeten maken. En dat is een kunst.

Levenskunst & educatie

Ik vind het bizar dat we dit als samenleving niet signaleren en oppakken. We leren kinderen allerlei zaken die vroeger in de geschiedenis verkeerd zijn gegaan. Maar we leren kinderen niet met hun eigen geschiedenis aan ervaringen om te gaan.

De volgende documentaire ‘Kleine filosofen’ is een mooi voorbeeld van hoe filosofie geïntegreerd kan worden, zelfs bij de echte kleintjes: https://vimeo.com/99406386.

Via een dosis filosofie maken we onszelf reflectief en kritisch vanaf jonge leeftijd, en zetten we een aantal interessante stappen in onze denkwijze. Door dit bewustzijn al vroeg te ontwikkelen, helpt het wellicht ook bij het vormen van onze latere patronen en reacties. Door dit bij te leren sturen krijgen we meer vat op het leven en de uitdagingen die zich daar iedere minuut weer aandienen.

Levenskunst in ons dagelijkse leven

Er zijn zoveel momenten waarbij het beschikbaar hebben van een goede dosis levenskunst, helpt. Iedere dag lopen we tegen talloze (kleine) uitdagingen aan voor onze geest. Frustraties, teleurstellingen, de hele mikmak aan emoties en gevoelens.

Alles omtrent onderlinge relaties, zoals jaloezie, gebroken harten, overlijden, niet waargemaakte verwachtingen, etc., er zijn zoveel soorten uitdagingen die eerdere dag weer op ons pad verschijnen. En niet ieder van deze uitdagingen hoeft je telkens weer in een dal te laten belanden.

Iedere uitdaging geeft je een keuze. Kies je voor de slachtoffer-rol of kies je voor de rol van levenskunstenaar. Kies je voor een vorm van passiviteit of kies je voor de oefening.

Wij kunnen kiezen. Iedere dag weer. En het is een kunst om van iedere dag weer een goede dag te maken.

Nieuwe inspiratie

Schrijf je in en ontvang maandelijks de laatste teksten en gedichten van de man zonder jas :-)