Leven zonder jas

Eén van mijn eerste gedichten was het gedicht over het leven zonder jas, aangezien dat op dat moment zo centraal stond in mijn bestaan.

Ik identificeerde me met mijn “man zonder jas zijn” en vond het een toffe manier om mezelf te positioneren, vooral ook, omdat het een out of the box identiteit betrefte.

Ik wil laten zien dat conventionele denkwijzen niet altijd de enige waarheid hoeven te zijn en dat er altijd de ruimte bestaat om je eigen waarheid te creëren.

Daarnaast waarborgt het leven zonder jas een mooi minimalistisch principe wat ik probeer te integreren in zoveel mogelijk aspecten van mijn eigen leven.

Ik hoop dat het jou ook kan inspireren en dat je de volgende keer dat je je jas pakt aan het twijfelen kan brengen, of het daadwerkelijk nodig is.

gedicht: leven zonder jas

Als banaan zonder schil, less is more
buiten zonder jas, loop ik relaxed door
De kou geaccepteerd als een goede vriend
anderen niet, maar ik ben er wel van gediend
“Keep your friends close, but your enemies closer”
the Godfather kan niet nog virtuozer
Graden onder nul, maar de vorst niet negatief
het breekt me niet af, één en al constructief

Als je me ziet, dan begin je te bibberen
je voelt de warmte, langzaam wegglibberen
Empathisch als je bent, voel je de rilling
de vraag die je stelt, slechts tijdverspilling

Principieel als een mohammedaan
wanneer ze vragen, wat is er mis, Daan?
Niks te klagen, de kou heeft me niks misdaan
immuun +1, de bacterie mijn onderdaan
Kom je eigenlijk wel hiervandaan?
de norm verstoord, als raar afgedaan
Ze kijken verward, hun gedaante ontdaan
glimlach +1, ik ben weer voldaan

Nieuwe inspiratie

Schrijf je in en ontvang maandelijks de laatste teksten en gedichten van de man zonder jas :-)