De Farao, de eendagsvlieg en de robot

“Gegroet vrienden”, zei de Farao, “we hebben elkaar al veel te lang niet gezien”. De eendagsvlieg schudde zijn hoofd en zei “Daar gaat het niet om.. we zijn er nu toch?”. De robot schudde nu ook zijn hoofd: “beide zijn onbelangrijk, het gaat erom of we er straks nog zijn”.

De eerste verwarring van de avond was weer aanwezig.

“Wat willen jullie drinken”, vroeg de serveerster. De Farao dacht diep na en wilde graag wat hij de vorige keer ook had, een biertje met minder alcohol. De eendagsvlieg had geen geheugen nodig en deed lekker waar hij op dat moment zin in had en bestelde een Long Island Ice Tea. De robot was bewust bezig en koos uiteraard voor gezond, een tomatensapje.

De Farao was na de eerste alcohol een terugkerend verhaal gaan afsteken over hoe hij vroeger verschillende vrouwen zijn tombe inlokte. Dit schoot bij de eendagsvlieg in het verkeerde keelgat: “Farao, waarom heb jij het nu over het verleden, dat is toch niet belangrijk?”. De Farao keek geschrokken en verbaasd: “Maar eendagsvlieg, dat is toch het enige wat belangrijk is?”. De verdere warring was weer gezaaid.

Farao: “Het verleden heeft ons gevormd. Het bepaalt wie we zijn. Ik grijp terug op mijn verhalen omdat deze veel voor mij betekend hebben. Het verleden is mijn verhaal en het versterkt wie ik ben. Ik blik daarom graag herhaaldelijk terug, zodat zowel ik als anderen eraan herinnerd worden wat ik heb meegemaakt en ze respect voor mij hebben als persoon”.

De eendagsvlieg knikte bedenkelijk: “Ik begrijp je punt Farao, maar zit wie je bent niet in hoe je op dit moment leeft en doet? Wat jij in het verleden hebt gedaan is misschien handig als context, maar zorgt ook voor een vicieuze cirkel als je niet oppast. Een zelfversterkende verhaallijn die je aanroept om zekerheid op te bouwen. Het is inspirerender om in het nu de juiste keuzes te maken en vrij te zijn om afwijkende keuzes ten opzichte van je verleden te kunnen maken.”

De Farao zat niet erg aandachtig te luisteren. Het begin van het verhaal deed hem gelijk denken aan een raadsheer van vroeger die hem ook dit soort adviezen gaf. Destijds had hij deze ook genegeerd, dus waarom nu wel luisteren?

De robot kon het ook niet meer aan en riep: “Zombie en levensgenieter, jullie snappen er niks van! Met jullie mindsets is de klimaatverandering straks al te ver, zitten jullie nog steeds vast in je huidige carriegrave;re epad en woon je nog steeds in je rijtjeshuis. Je moet ontevreden zijn met wat je hebt en willen groeien! Alles moet meer veranderen. Alles kan beter!”

De drie keken elkaar vermoeid aan. Waarom waren ze eigenlijk vrienden? Vanwege hun oude tijd op school, vanwege de toffe tijd die ze nu met elkaar hebben of vanwege de zekerheid aan gezelschap die ze willen hebben op hun oude dag?

Iedereen wist het antwoord. Maar geen daarvan was hetzelfde. En toen gingen ze weer naar huis.

Nieuwe inspiratie

Schrijf je in en ontvang maandelijks de laatste teksten en gedichten van de man zonder jas :-)

2 reacties op “De Farao, de eendagsvlieg en de robot”

  1. karina schreef:

    Heel leuk Daan! Ik heb genoten.
    Ik hoop zelf alle drie de personages in mij te hebben…
    Karina