Doolhof

Ik schrijf, omdat ik graag terug wil keren naar de eenvoud. Eenvoud van leven met aandacht voor alles. Aandacht voor ieder woord en voor iedere betekenis. Geen zorgen en bekommeringen vanwege irrelevante en irrationele patronen. Bewust zijn van ieder woord dat zich afspeelt binnen je eigen gedachten.

Ik probeer te filoseren, kritische vragen te stellen en ga graag op zoek naar dat wat nog puur is. Een essentie die nog niet overschaduwd is door conditioneringen en illusies. Deze essentie omvat alles wat we bewust, maar vooral ook onbewust zoeken. Een innerlijke rust die de vrede van het moment waarborgt en zo ook, die van het leven.

Het is een zoektocht binnen een labyrinth die geen einde kent. Een plek met terugkerende valkuilen, obstakels en dwaalsporen.

De enige manier om het einde van de zoektocht te vinden, is door de oneindigheid te omarmen en te accepteren dat wij mensen van nature, dolers in een doolhof zijn.

Het waarnemen van dit dolen is de eerste stap, aangezien bewust zijn een voorwaarde is voor een oplossing. Langzaam maar zeker zullen zo valkuilen worden ontmaskerd en dwaalsporen vermeden, zodat alles wat rest, een pelgrimstocht naar de vrede is.

Nieuwe inspiratie

Schrijf je in en ontvang maandelijks de laatste teksten en gedichten van de man zonder jas :-)