Dapperheidscastratie

Wanneer ik door de krantenkoppen vlieg, lijkt het er soms op alsof de mensen in Nederland terecht zoveel frustratie en angst hebben rondom de huidige situatie.

Nu is echter de vraag, of deze angst en frustratie daadwerkelijk gefundeerd is op een realistisch wereldbeeld.

Zo las ik laatst in het interessante boek van grootgrootmeester Garry Kasparov, “Waarom het leven op schaken lijkt”, een mooie definitie voor het woord “crisis”: een vraag die wordt gesteld waar geen antwoord op is.

We leven in tijden van snelle technologische, economische en ecologische verandering en het is dan ook niet verrassend dat de wereld om ons heen andere dingen van ons eist / verwacht, om tot een goed eindresultaat te komen.

Alles wat dit vraagt is een vleugje moed en vertrouwen in de vergankelijkheid der dingen en te accepteren dat verandering altijd zorgt voor tijdelijke vragen zonder antwoorden die uiteindelijk door flexibiliteit, toch weer worden opgelost.

Dit is wat ik in mijn volgende gedicht dan ook graag wil illustreren: laat je niet kisten door negatieve media, maar sta open voor dat wat verandert.

gedicht: dapperheidscastratie

Middenin ellende, de wereld gaat kapot
dat duwt de media diep door onze strot
Angst, frustratie en verdriet ontstaan
Dapperheidscastratie, van ballen ontdaan

Pak nu je paraplu, stop de zure regen
sloop de klaagmuur en creëer nieuwe wegen
Zoek naar moed, strijdlust en vertrouwen
creëer een visie waarop je kunt bouwen

Nieuwe inspiratie

Schrijf je in en ontvang maandelijks de laatste teksten en gedichten van de man zonder jas :-)