Aardbeving

Veel van onze energie zijn we regelmatig kwijt aan het zoeken naar de juiste dingen om te doen. Nog recentelijk liep ik zelf tegen een dergelijk aandachtspunt aan. Maar daarbij vergeten we vaak na te denken over hoe we ervaringen eigenlijk beleven.

Want geluk / kwaliteit van het leven kan alleen maar verstopt zitten in onze hoe, aangezien we iedere type ervaring als positief of negatief kunnen ervaren, ongeacht de omstandigheden.

Onze cultuur is echter heel erg gericht op de wat. Wat heb je gisteren gedaan? Wat ga je dit weekend doen? Wat is de bestemming van je vakantie? Vanuit onze standaard sociale interactie gezien erg ‘logisch’ / normaal, maar in werkelijkheid ook wel oppervlakkig.

Het voelt als een deel van onze identiteit, de dingen die we doen. Met name omdat de buitenwereld ons daarop zal beoordelen. Voor onszelf zijn deze oppervlakkige onderdelen echter totaal niet verbonden aan wie we daadwerkelijk zijn. Wij beleven ons leven door de manier waarop we in onze ervaringen staan.

En daar ligt mijns inziens een kernachtige boodschap die in een gedicht verwoord kon worden.

Aardbeving

Trillende benen, identiteitscrisis
Willende genen zoeken naar wie de wie is,
Geforceerd avontuur, leven zonder beleving
Identiteitscrisis, het is een aardbeving

Wat heb je gedaan en wat ga je doen
Wat gaat je leven worden en wat was het toen
Aandacht gecentreerd op wat in plaats van hoe
Zo raken wij ondermaats en moe

Onze identiteit nooit in de watten gelegen
Want intentie is dat wat ons puur laat bewegen
Geborgen in de hoe, onze houding voorop
Zo kunnen wij, tegen alles op

Nieuwe inspiratie

Schrijf je in en ontvang maandelijks de laatste teksten en gedichten van de man zonder jas :-)