De Sleur

Je zal dit monster niet in het nieuws zien. Niet in de meest recente flitsende serie. Maar wel in je eigen leven en dat van de mensen om je heen. De Magere Hein van de relaties. De Dementor van vele zielen. De Sleur.

Het is een onzichtbare seriemoordenaar. Het is juist daar waar het gat lijkt te zijn. Het voedt zich op het ogenschijnlijke geluk van anderen. Facebook is zijn favoriete snackbar. Instagram zijn Thuisbezorgd. Notificaties zijn tussendoortjes.

Het is een parasiet. Een hiaat in de door ons gekweekte behoeften. En het gedijt goed in kwekerijen. Zo goed zelfs, dat het zich kan voortplanten op basis van zijn voedselbronnen. Het evolueert naarmate het gevoel van gemis groeit, waardoor het steeds hardnekkiger wordt.

Het gat lijkt te groot om te overbruggen. Een gapend gat. De Sleur zaait verveling op basis van de vergelijking. Het roeit onze bestaande gewassen uit. Het wil veredelen. Het moet beter, sterker, lekkerder en meer. Het geeft aan dat je nog zoveel mist. Je leven voldoet niet.

Het blijft maar zaaien, en wij verhongeren, omdat we niet oogsten.

Genoeg metaforen

Mooi om dit gat in ons leven luchtig te brengen met behulp van wat metaforen. Maar De Sleur is echt. Het is mijns inziens één van de grootste valkuilen voor de huidige maatschappij. Het is de reden dat één op de zeven mensen thuis zit met burnout-klachten. Het is de reden dat we grootschalig naar India, Indonesië en andere oorden vertrekken. Het is de reden dat relaties kapot gaan omdat er niet genoeg spanning en verrassing is.

Mogen mensen dan niet avonturen aangaan, hard werken of voor een andere relatie kiezen? Natuurlijk wel. Maar je moet begrijpen waarom.

De Sleur in relaties

Ik vind dit de meest interessante gestalte van De Sleur (van de laatste jaren). Je hoort met grote regelmaat dat mensen uit elkaar gaan vanwege het monster, vanwege De Sleur. “Er was geen spanning meer, alles werd zo gewoon”.

“Gewoon” is mijns inziens interessante kritiek. Gewoon is schijnbaar slecht. Gewoon is gemiddeld, stabiel en regelmatig. Er zijn genoeg mensen die hier aardig wat voor over zouden hebben, denk ik, maar voor ons is het verre van genoeg. Voor ons is het de doodsteek.

We maken onze relatie verantwoordelijk voor ons individuele probleem. Wij struinen door de rijke vergelijkingswereld en wanneer we weer bij onszelf aankomen, lijkt het een dorre woestijn. En omdat veel andere mensen het vooral tof lijken te hebben met hun geliefde, is onze relatie de schuldige. En komt dat nou eens goed uit.

In plaats van dat we aan onszelf hoeven te werken, hebben we nu een zondebok gevonden. Wij zijn goed bezig met ons eigen leven, maar die relatie, tsja, die is maar zo gewoon, zo kan ik natuurlijk nooit een leuk leven leiden. Weg ermee. Tijd om te veredelen.

De harde waarheid is dat jij het probleem bent. Jij bent verantwoordelijk voor je oogst. Overal waar jij gaten ziet heb je ruimte om te zaaien of om je vierkante behoeftemeters wat terug te schalen. Je partner heeft zijn eigen akkers. En samen hebben jullie een boerderij om veilig in thuis te komen. Zo komen eigen en gezamenlijke verantwoordelijkheid samen.

Dus kijk naar je akkers. Kijk of er werkelijk belangrijke zaken missen of dat je terrein gewoon te groot is. Overleg thuis in de boerderij over je akkerdilemma’s en zorg voor een goede dialoog. Want communicatie gebeurt in de boerderij. Het belangrijkste aspect om het leven fijn, veilig en duidelijk te houden.

De Sleur op het werk

De Sleur is een echte workaholic. Het zit nooit stil. Er zijn altijd meer tekortkomingen te vinden. En hierdoor raken we opgefokt.

Het gras lijkt altijd groener. Want ja, is het werk wat je nu doet eigenlijk wel je passie, vraagt De Sleur dan regelmatig. Het geeft aan dat je huidige werk wel wat mindere kanten heeft. En als je je passie vindt, dan is dat natuurlijk niet meer aan de orde. Dus waarom werk je hier nog? Ga je passie vinden!

Stop. De Sleur neemt je in de maling. Zijn er banen die beter bij je passen dan je huidige? Wellicht. Maar wat zijn je beweegredenen om te switchen? Welke verwachtingen spiegelt De Sleur je voor? Een carrière zonder problemen? Een baan met een nog hoger salaris? Stop met dromen en kijk naar wat werkelijk belangrijk is.

We willen geen hoger salaris. We willen geen carrière zonder problemen. We willen een baan waarin we ons ei kwijt kunnen. Een baan die aansluit bij onze overige waarden. Een baan waarmee we onze akkers kunnen besproeien. En dat ei kan vele vormen aannemen.

Salaris is zo’n interessante maatstaf. Het zegt niets en heeft geen waarde an sich. Het is een middel. En jij bepaalt in hoeverre je afhankelijk bent van dit middel. Des te groter je akker, des te meer middelen je moet realiseren, waardoor je minder keuzevrijheid hebt.

Laat je niet gek maken door huizen met overtreffende trappen. Wees tevreden met je gazon. Kijk altijd eerst naar je huidige akker en ga na welke vierkante meters je het belangrijkste vindt. Daar moet je in investeren, als het kan zonder salaris. Er zijn gewassen die groeien op pure aandacht en hard werken. Geen externe kunstmest nodig staat er op het labeltje.

En neem altijd op tijd je rust. De Sleur kan verlammend werken, maar niet ontspannend. Het laat je hoofd op hol slaan. En in dat hol, daar loeren de burnouts. Gun jezelf nutteloos te zijn. De zin van het leven bestaat niet. Kies je momenten om nuttig te zijn in bepaalde kaders en wissel ze af met momenten van pure egocentrische focus, door te sporten, gamen, boeken lezen, wat dan ook.

Adem in, adem uit, meer is niet nodig.

De Sleur op onze akker

De Sleur manifesteert zich buiten ons, in relaties, in ons werk, maar altijd in verhouding tot onszelf. Het is ons hersenspinsel. Het is een monster onder het bed die de hele dag door fluistert. Maar zodra je goed kijkt, zal je zien dat er niets is.

Niets om bang voor te zijn. Niets om voor te vluchten. Niets om te missen.

Natuurlijk mogen we reizen, omdat andere culturen ons inspirerend lijken. Omdat er meer is dan ons koude kikkerlandje en ons perspectief altijd meer open en diverser kan. Maar doe het alsjeblieft niet omdat anderen het doen, omdat het hier saai is of omdat je bang bent dat je iets mist.

Want met die mentaliteit, kun je net zo goed hier blijven. Tuurlijk, je bent wat oppervlakkige highlights, wat mooie verhalen en wat nieuwe Facebook-connecties rijker. Maarja, wat is daar nou eigenlijk de waarde van als je vervolgens weer in dezelfde valkuil belandt wanneer je terug bent. Hoe heeft de reis je dan geholpen op de lange termijn?

Kijk goed naar je intenties en wees kritisch op alles wat je denkt te missen.

“One can travel this world and see nothing. To achieve understanding it is necessary not to see many things, but to look hard at what you do see.” – Giorgio Morandi

Eén van mijn favoriete quotes vat het mooi samen. We willen allemaal hetzelfde, we willen onszelf bevrijden van het lijden. We willen een ‘gelukkig’ leven. Maar plaats dit niet zomaar buiten jezelf. Maak jezelf niet afhankelijk van een toekomstige reis, een auto van de zaak of je kinderen.

Jij hebt De Sleur in de hand. Jij bent verantwoordelijk voor je akker. Zaai en oogst zorgvuldig en je zult zien dat je maar weinig nodig hebt. Laat je leiden door De Sleur en je zal meer blijven lijden dan nodig.

Ga leiden over je lijden en de Sleur zal overlijden.

 

Nieuwe inspiratie

Schrijf je in en ontvang maandelijks de laatste teksten en gedichten van de man zonder jas :-)

Eén reactie op “De Sleur”

  1. Vera zegt:

    Mooi!